Na jaren …

Het is alweer lang geleden, maar ik weet het nog als de dag van gisteren
op bezoek bij mijn moeder in het ziekenhuis, ze was erg ziek
ze leefde in haar eigen herinneringen van vroeger, hoe moet je reageren
een wereld voor mij onbekend, soms was het ook wel ludiek
Dan opeens klonk haar stem helder met voor ons een duidelijke boodschap
“Let goed op je vader” klonk als een donderslag in de kamer
Een warm gevoel van hoop door mijn lichaam, komt er toch nog beterschap
Ze is weer in haar verleden, pijnlijk als een slag met de hamer
De woorden klinken nog als een echo door mijn hoofd als ik naar de auto loop
meters lijken een oneindige afstand te gaan, zo veel verdriet
Later heb ik kunnen beseffen dat ze afscheid had genomen in haar wanhoop
Veel later ben ik gaan begrijpen hoe waardig ze mij achterliet
Haar momentje van afscheid, ons afscheid, met die zeer waardevolle woorden
in de mist van verdriet heb ik het nooit op die manier gezien
Verwart door haar moment van helderheid, heb ik gezocht naar de antwoorden
Nu krijgt het afscheid nemen plaats, kan ik weer vooruitzien
Vele lange wandelingen heb ik mijn gedachten laten gaan over afscheid nemen
of juist het gemis ervan en soms komt er iemand op je pad
waar je mee in gesprek komt en die je begrijpt, die luistert naar de problemen
je inzicht geeft, een inzicht die je moet bewaren als een schat


Naam: Luuk Ploeg
Email: luuk@easy-web.nl


optrekkende mist

Bericht delen

Leave Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Inspirerende wandelverhalen delen

Moeilijke paden leiden vaak naar prachtige bestemmingen ..