Betrapt

Ik loop naar het station en stap in Nijmegen in de trein en neem de trein naar Zwolle. In Zwolle stap ik over en neem daar de stoptrein naar Meppel. Dat doe ik vaker, want regelmatig ga ik op familiebezoek in Meppel. Thuiskomen in Meppel, maar altijd als ik in de trein komen de herinneringen aan de wandelingen in de gebieden waar ik nu in een sneltreinvaart doorkruis. Het zijn mooie gedachten en steeds weer komen beelden boven van mijn familie en vrienden met wie ik samen heb gelopen. Er verschijnt steeds weer een glimlach op mijn gezicht en krijg de kriebels om weer eens in die gebieden te lopen.
Op de Veluwe, het IJssel stroomdal, over de dijk langs de IJssel met de vrachtschepen in het water en de IJsselbrug samen met de kerken van de Deventer op de achtergrond. Dat was een mooie tocht, samen met goede vrienden. Hoe zou het met ze gaan? Ik beloof mijzelf dat ik ze komende week eens ga bellen, want het is alweer te lang geleden. Olst, Wijhe en dan Zwolle langs het landgoed Windesheim, prachtig is het daar, maar nu flitsen de mijmeringen voorbij. In Zwolle heb ik tijd genoeg om via de trappen van perron te wisselen. De trein naar Groningen vanaf spoor 14 en dan kom ik weer thuis in Meppel. Nog 20 minuten te gaan. Ik moet lachen omdat ik mij weer betrap op de gedachte die ik iedere keer weer krijg als ik de reis maak. De weg naar het doel is minstens zo belangrijk als het doel zelf.


Naam: bij beheerder bekend
Email: –


ijssel

Bericht delen

Leave Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Inspirerende wandelverhalen delen

Moeilijke paden leiden vaak naar prachtige bestemmingen ..